Zo noemde ze het, de Coach die ik laatst sprak omdat ik het even niet meer zag zitten.
De wet van Focus.
Ik had haar namelijk verteld over de breuk met "mijn lief" en hoe moeilijk ik het vond om te begrijpen wat er nou precies gebeurt was en om het een plekje te geven..
Ik vertelde haar ook over de toevalligheden die ik vanaf dat moment ervoer.
De dag na onze breuk zag ik voor het eerst op een muurtje langs het water waar ik op uitkijk, heel groot,....IK HOU VAN JOU.... staan, ik keek voor die tijd regelmatig die kant uit maar had het werkelijk nog nooit eerder zien staan.
Diezelfde middag kreeg ik een appje van een spiritueel vriendin van mij.
Het was zo'n doorstuur appje over Engelen die bij me zijn en dat ze me zouden steunen.
Ook zouden ze over mij waken, als ik ze nodig had hoefde ik ze alleen maar aan te roepen.
Zo ontzettend lief en zo toevallig.
Zij wist niets van onze breuk.
Die dag kwam dat appje voor mij precies op het juiste moment.
De volgende dag had ik beloofd mijn moeder naar het Astmacentrum in Hilversum te brengen.
Ze zou daar 10 weken verblijven.
Er was voor de nieuwe cliënten die ochtend een kennismaking/ introductie en daarna konden we blijven lunchen.
Na haar kamer in orde gemaakt te hebben namen we plaats aan één van de gedekte tafels in een nog lege lunchroom.
Al snel kwam er een dame bij ons aan tafel zitten en na elkaar te hebben voorgesteld raakten we in gesprek.
Toen ik haar vroeg waar ze vandaan kwam zei ze uit ...... en noemde de plaats van "mijn lief", ken je die plaats? Ik woon vlak bij het politiebureau.
Dat politiebureau is dus aan de andere kant van het spoor waar hij woont.
Even later kwam er een man binnenlopen en hij stak zijn hand uit om zich voor te stellen en daarbij noemde hij zijn naam, dezelfde naam als "mijn lief" 😢
Ik slikte mijn tranen weg en lachtte naar hem maar toen ik na de lunch afscheid had genomen van mijn moeder heb ik de hele weg naar huis zitten janken.
Een dag later toen ik op de fiets naar mijn dinsdagochtend afspraak ging lag er een bos bloemen bij mijn schuur.
Nu komen daar verder geen mensen dus vond het wat raar.
Ik legde de bloemen aan de kant met de gedachte dat ze misschien van iemand waren en nog gepakt zouden worden.
Toen ik een paar uur later thuis kwam lagen ze nog steeds op de zelfde plek voor mijn schuur en bedacht me dat ze dan voor mij zijn.
Ik heb ze meegenomen en in een vaas gezet. Ze waren prachtig 😀
De daarop volgende dagen kreeg ik op mijn werk alleen maar klanten uit zijn woonplaats, of met de naam van hem of van één zijn kinderen.
Op een dag stond ik bij de ingang van mijn werk toen er een vrouw binnenkwam.
Ze keek me doordringend aan en vroeg,.... jij bent toch Jolanda, de vriendin van, en noemde daarbij de naam van "mijn lief".
Ja, ik ben Jolanda antwoordde ik , waarop ze me terwijl ze de roltrap opstapte vertelde dat ze een kennis is van hem.
Ik herkende haar niet maar riep haar glimlachend na dat als ze hem zag de groeten moest doen. 😕
Verder zie ik alleen maar dubbele getallen zoals, 21:21- 12:12- 01:01- 22:22
Deze dubbele getallen worden Engelen getallen genoemd.
Dus toch weer die Engelen, het is echt bizar hoe vaak ik ze zie.
Ook hoor ik steeds als ik mijn auto start een nummer op de radio waar wij vaak naar luisterde of die een hit was, dus veel gedraaid werd in onze tijd samen.
En van de week stuurde een vriendin aan wie ik verteld had dat ik voor een andere auto moest kijken een aantal foto's op.
Haar zoon had alvast even voor me gekeken bij een garage.
Toen ik de foto's aan het bekijken was en eens goed keek bij welke garage de auto's stonden zag ik de achternaam van "mijn lief" staan.
HOE BIZAR........
Ik ben toch wel heel benieuwd wat hier de bedoeling van is, van die, DE WET VAN FOCUS.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten